سورة محمد — آيت 4
Surah Muhammad 47:4
فَاِذَا لَقِیْتُمُ الَّذِیْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِ١ؕ حَتّٰۤى اِذَاۤ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ١ۙۗ فَاِمَّا مَنًّۢا بَعْدُ وَ اِمَّا فِدَآءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا١ۛ۫ۚ۬ ذٰؔلِكَ١ۛؕ وَ لَوْ یَشَآءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَ لٰكِنْ لِّیَبْلُوَاۡ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ١ؕ وَ الَّذِیْنَ قُتِلُوْا فِیْ سَبِیْلِ اللّٰهِ فَلَنْ یُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ۴سنڌي ترجمو
پوءِ جڏهن توهان جو مقابلو ڪافرن سان ٿئي ته (جنگ دوران) انهن جا ڪنڌ ڪپيو. ايستائين جو جڏهن انهن کي چڱي طرح قتل ڪري چُڪو ته (باقي قيدين کي) مضبوطي سان ٻَڌو، پوءِ ان کان بعد يا ته (کين بنا معاوضي) احسان ڪري (ڇڏي ڏيو) يا فديو وٺي ڇڏي ڏيو. ايستائين جو جنگ (ڪندڙ مخالف لشڪر) پنهنجا هٿيار رکي (يعني صلح ڪري) .. حڪم اُهو آهي.. ۽ جيڪڏهن الله گهري ها ته انهن کان (بنا جنگ جي) بدلو وٺي ها ۽ پر (ائين هن لاءِ نه ڪيائين جو) توهان مان هڪڙن کي ٻين ذريعي آزمائي. ۽ جيڪي الله جي رستي ۾ قتل ڪيا ويا تن جي عملن کي هرگز برباد ڪونه ڪندو.
اردو ترجمہ
پھر جب (میدان جنگ میں) تمہارا مقابلہ (متحارب) کافروں سے ہو تو (دورانِ جنگ) ان کی گردنیں اڑا دو، یہاں تک کہ جب تم انہیں (جنگی معرکہ میں) خوب قتل کر چکو تو (بقیہ قیدیوں کو) مضبوطی سے باندھ لو، پھر اس کے بعد یا تو (انہیں) (بلامعاوضہ) احسان کر کے (چھوڑ دو) یا فدیہ (یعنی معاوضہِء رہائی) لے کر (آزاد کر دو) یہاں تک کہ جنگ (کرنے والی مخالف فوج) اپنے ہتھیار رکھ دے (یعنی صلح و امن کا اعلان کر دے)۔ یہی (حکم) ہے، اور اگر اﷲ چاہتا تو ان سے (بغیر جنگ) انتقام لے لیتا مگر (اس نے ایسا نہیں کیا) تاکہ تم میں سے بعض کو بعض کے ذریعے آزمائے، اور جو لوگ اﷲ کی راہ میں قتل کر دیئے گئے تو وہ ان کے اعمال کو ہرگز ضائع نہ کرے گا،