سورة التوبة — آيت 118
Surah At-Tawbah 9:118
وَّ عَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِیْنَ خُلِّفُوْا١ؕ حَتّٰۤى اِذَا ضَاقَتْ عَلَیْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَ ضَاقَتْ عَلَیْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَ ظَنُّوْۤا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّاۤ اِلَیْهِ١ؕ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ لِیَتُوْبُوْا١ؕ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیْمُ۠۱۱۸سنڌي ترجمو
۽ انهن ٽن ڄڻن تي به (رحمت سان متوجھ ٿيو) جن جو معاملو پوئتي رکيو ويو هيو. تانجو جڏهن زمين پنهنجي ڪشادگي جي باوجود انهن تي تنگ ٿئي پئي ۽ انهن جون جانيون به مٿن تنگ ٿي پيون ۽ سمجهيائون الله کان سواءِ ڪا پناھ جي جاءِ ناهي سواءِ ان ڏانهن (موٽڻ جي). پوءِ الله مٿن رحمت سان متوجھ ٿيو هن لاءِ ته اهي به موٽن بيشڪ الله ئي گھڻو توبه قبول ڪندڙ ٻاجهارو آهي.
اردو ترجمہ
اور ان تینوں شخصوں پر (بھی نظرِ رحمت فرما دی) جن (کے فیصلہ) کو مؤخر کیا گیا تھا یہاں تک کہ جب زمین باوجود کشادگی کے ان پر تنگ ہوگئی اور (خود) ان کی جانیں (بھی) ان پر دوبھر ہوگئیں اور انہیں یقین ہوگیا کہ اﷲ (کے عذاب) سے پناہ کا کوئی ٹھکانا نہیں بجز اس کی طرف (رجوع کے)، تب اﷲ ان پر لطف وکرم سے مائل ہوا تاکہ وہ (بھی) توبہ و رجوع پر قائم رہیں، بیشک اﷲ ہی بڑا توبہ قبول فرمانے والا، نہایت مہربان ہے،